Εκλογές Επιμελητηρίου Ξάνθης 2017
Investment Tools
Προκηρύξεις  Ενίσχυση της Ίδρυσης και Λειτουργίας Νέων Τουριστικών Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων
e-learning
Απόκτηση Άδειας Χρήσης Πνευματικών Δικαιωμάτων

Ημερολόγιο

e-Επιμελητήριο
Enterprise Greece
Ψηφιακή Υπογραφή
Ξάνθη: Ανακαλύψτε τους ανεξερεύνητους μύθους
The house of shadow
Γ.Ε.ΜΗ.
Υ.Μ.Σ.
Ι.Κ.Ε. Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία
ΕΤΕΑΝ Α.Ε. - ΤΕΠΙΧ
AGORA - Hellenic Republic Ministry of Foreign Affairs
Διαύγεια - διαφάνεια στο κράτος
ΕΣΠΑ 2007-2013

Σταυρούπολη: Πολιτισμός & Φυσική Ομορφιά

Ανάμεσα σε ένα καταπράσινο τοπίο κυκλωμένη από χαμηλούς λόφους πλάι στον ποταμό Νέστο, η Σταυρούπολη αφουγκράζεται τα άλλοτε βουερά και αγριεμένα και άλλοτε ήρεμα νερά του ποταμού, καμαρώνοντας την σπάνια ομορφιά της.

Πρόσφυγες από τον Πόντο, την Μικρασία και την Ανατολική Θράκη οι σημερινοί κάτοικοι της περιοχής της Σταυρούπολης έφεραν μαζί τους στην νέα πατρίδα την τέχνη και το μεράκι τους, τον πολιτισμό και τα ήθη τους και τα πάντρεψαν με τα ντόπια στοιχεία μέσα σ’ έναν απαράμιλλης ομορφιάς χώρο. Δημιούργησαν έναν πανέμορφο συνδυασμό του αρχαίου χώρου με τον σύγχρονο όπου ανάμεσα στους αρχαίους τάφους, τα σπήλαια και τα κάστρα βλέπει κανείς ορχιδέες και αγριολούλουδα, ελάφια ή ζαρκάδια.

Η γεωγραφική απομόνωση βοήθησε στην ανάπτυξη της παραδοσιακής αγροτικής οικονομίας καθώς ο μόχθος των κατοίκων «αφήνονταν» στην εκμετάλλευση του δάσους, την κτηνοτροφία, τις μικροκαλλιέργειες και το μικρεμπόριο.

Διοικητικό και οικονομικό κέντρο της ορεινής περιοχής ο οικισμός της Σταυρούπολης διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα της. Διασώζονται πολλά δείγματα μακεδονικής αρχιτεκτονικής, ενώ στα γρανιτένια σοκάκια ξεπηδούν θύμησες άλλων εποχών. Η εκκλησία της Ευαγγελίστριας του 1858 και το πλούσιο Λαογραφικό Μουσείο μαρτυρούν τις βαθιές ρίζες της περιοχής στο παρελθόν.

Το πέρασμα του τρένου από την γραφική Σταυρούπολη και τ’ άλλα παρανέστια χωριά αποτελεί μια ζωντανή κινητική εικόνα με ήχους και χρώματα καθαρά ελληνικά.

Η χώρα των αρχαίων Διών

Στο σκηνικό αυτό που η ίδια η φύση με μοναδική ευαισθησία και έμπνευση δημιούργησε, δεσπόζουν οι μνήμες για τους Δίους – περίφημους μαχαιροφόρους πολεμιστές - και τους Βύσσους που κατοίκησαν σε εποχές πολύ μακρινές, για τον Ορφέα που τόσο λατρεύτηκε στον τόπο αυτό, για τους Μακεδόνες και τους Βυζαντινούς που πέρασαν και κατοίκησαν στην Κοιλάδα του Νέστου.

Στην περιοχή των Κομνηνών, έχει αποκαλυφθεί ένα ταφικό μνημείο μακεδονικής τεχνοτροπίας που με βάση την αρχιτεκτονική του μορφή και τα λιγοστά ευρήματα που υπήρχαν στο εσωτερικό του, χρονολογείται στο 150 - 200 π.Χ. Είναι ο μεγαλύτερος, πιο καλοδιατηρημένος και εντυπωσιακός τάφος της Θράκης. Είναι θολωτός και εκτιμάται ότι άνηκε σε μακεδόνα αξιωματούχο. Μαρτυρά την προαιώνια ελληνική παρουσία στη θρακική γη ανθρώπων με ισχυρή πολιτιστική και οικονομική δύναμη. Είναι πιθανό να συνδέεται με έναν οικισμό που βρίσκεται σε απόσταση 500 μέτρα νοτιότερα, στη θέση Μύτικας Κομνηνών και είχε μεγάλη διάρκεια ζωής, από την Πρώιμη Εποχή Σιδήρου (9ος – 8ος αι. π.Χ.) μέχρι τη βυζαντινή περίοδο.

Σε υψόμετρο 700 μέτρων υπάρχει ο αρχαιολογικός χώρος της Καλύβας, Μακεδονικό Οχυρό της εποχής του Φιλίππου (356 π.Χ) που δεσπόζει και ελέγχει το στενό, στρατηγικής σημασίας, πέρασμα στην Κοιλάδα. Ταυτόχρονα οχυρό υπεράσπισης και άμυνας στις από βορρά επιθέσεις. Η δεξαμενή νερού, βάθους 12 μέτρων και μέγιστης διαμέτρου στην βάση περίπου 8 μέτρων, έργο μοναδικής αρχιτεκτονικής εξασφάλιζε τις ανάγκες σε νερό για τους πολιορκημένους ακρίτες. Φαίνεται ότι δέχτηκε επιδιορθώσεις μέχρι τα χρόνια του Ιουστινιανού (6ος μ.Χ. αι.).

Στο ύψωμα Φρούριο, 3 χλμ ΒΑ του χωριού Μυρτούσα και 4 χλμ ΝΔ του Νέστου βρίσκεται το γνωστό ως φρούριο Μυρτούσας ή Αερικού, θέση ελέγχου της κοιλάδας του Νέστου και έργο του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Β’.

Η κοιλάδα του Νέστου

Από το ύψωμα του Προφήτη Ηλία θαυμάζει ο επισκέπτης τις καμπυλότητες του ποταμού Νέστου και απολαμβάνει την κοιλάδα και τα θρακιώτικα Τέμπη ενώ διάσπαρτα στα γύρω βουνά ξεπροβάλουν μικρά χωριουδάκια.

Ο Νέστος συνδυάζει το τροπικό κλίμα στο Δέλτα του με το αλπικό στην περιοχή του Λειβαδίτη, ενώ το κλίμα στην κοιλάδα του είναι εύκρατο. Έτσι καλύπτει τις ανάγκες κάθε επισκέπτη και προσφέρεται για οικολογικές και αθλητικές δραστηριότητες.

Η βιοκοινότητα της περιοχής φιλοξενεί σπάνια είδη, όπως την καφέ αρκούδα, το αγριόγιδο, το ζαρκάδι, τον λύκο. Συνολικά στην περιοχή έχουν καταμετρηθεί 32 είδη θηλαστικών και 140 είδη πτηνών με εντυπωσιακότερη την ποικιλία αετών. Στον εγκαταλελειμμένο ορεινό οικισμό των Άνω Λιβερών ανάμεσα στο καταπράσινο τοπίο και τα ερείπια των κατοικιών περιφέρονται ελεύθερα άγρια περήφανα άλογα.

Η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης – Αλεξανδρούπολης, ακολουθεί τη διαδρομή του ποταμού στα Στενά, ενώ υπάρχει και λιθόστρωτο μονοπάτι, στην περιοχή της Γαλάνης, όπου ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει παράλληλα με τον ποταμό, απολαμβάνοντας το μεγαλείο της φύσης στην γύρω περιοχή.

Στην περιοχή έχουν γίνει επεμβάσεις για τουριστική ανάπτυξη ήπιας μορφής, όπως το Δασικό Χωριό Λειβαδίτη, ένα οικιστικό συγκρότημα στον ορεινό όγκο της Ροδόπης. Σημαντικός άλλωστε πόλος έλξης στην περιοχή είναι οι καταρράκτες του Λειβαδίτη που εντυπωσιάζουν για το μέγεθος και την ομορφιά τους.

 

Λαογραφικό μουσείο Σταυρούπολης

Ιδρύθηκε το 1994 κατόπιν ιδιωτικής πρωτοβουλίας του Σταύρου Καραμπατζάκη, ο οποίος επί χρόνια συγκέντρωνε στο παραδοσιακό καφενείο του χωριού διάφορα αντικείμενα, δείγματα μιας αλλοτινής εποχής και καθημερινότητας που έφτασαν σε αχρηστία εξαιτίας της ραγδαίας ανάπτυξης της βιομηχανίας και της τεχνολογίας.

Το έθιμο της Καμήλας

Τις Απόκριες στη Σταυρούπολη αναβιώνει το έθιμο της Καμήλας, το οποίο έλκει την καταγωγή του από την Ανατολική Ρωμυλία. Κατά την τέλεση του δρώμενου συμμετέχουν οι κάτοικοι μαζί με τους επισκέπτες μεταμφιεσμένοι κάνοντας διάφορους ήχους και μουτζουρώνοντας ο ένας τον άλλο, σε μια παρέλαση χρωμάτων και χαράς με οδηγό ένα ομοίωμα καμήλας και έναν ενήλικο να παριστάνει τον καμηλιέρη Άραβα. Στο τέλος της πομπής μοιράζονται στους παρευρισκομένους δωρεάν νηστίσιμα εδέσματα από τη Δημοτική Αρχή και άφθονο κρασί.
Το έθιμο της καμήλας αρχικά είχε παγανιστικό χαρακτήρα, τελούνταν και συμβόλιζε την δέηση των κατοίκων για τη γονιμότητα της γης αφού η χρονική στιγμή συνέπιπτε με τον ερχομό της άνοιξης και την έναρξη των αγροτικών εργασιών. Αργότερα σε συνδυασμό με την Ορθόδοξη πίστη και θρησκεία που θέτει την ημέρα αυτή ως την Αρχή της Σαρακοστής, άλλαξε χαρακτήρα και συμβολίζει πια στο νου των κατοίκων το τέλος των εορτών του καρναβαλιού και την αρχή της νηστείας.

Φωτογραφίες