Έγγραφα του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) σχετικά με το ν. 4819/2021 αναφορικά με τις συσκευασίες που προορίζονται να γεμίζονται στο σημείο πώλησης και διευκρινήσεις σχετικά με τον ορισμό του «υπόχρεου παραγωγού».
Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι στο νόμο 4819/2021, και συγκεκριμένα στο άρθρο 84, παρ. 2, καθορίζονται οι «υπόχρεοι παραγωγοί συσκευασίας», αναθεωρώντας και συμπληρώνοντας τους σχετικούς ορισμούς του ν. 2939/2001. Σύμφωνα με το σημείο (αβ) είναι και αυτοί που «κατασκευάζουν ή εισάγουν συσκευασίες, οι οποίες προορίζονται να γεμίζονται σε σημείο πώλησης, συμπεριλαμβανομένων των σακουλών μεταφοράς».
Κατόπιν ερωτημάτων από υπόχρεους παραγωγούς και προς αποφυγή δυσερμηνειών και σύγχυσης στον επιχειρηματικό και εμπορικό κόσμο, αναφέρεται ότι για τις συσκευασίες που προορίζονται να γεμίζονται σε σημείο πώλησης υπόχρεος είναι ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας ανεξάρτητα εάν η συσκευασία φέρει ή δεν φέρει λογότυπο ή brand (privat label) του σημείου πώλησης/διάθεσης ή τρίτου, ανεξάρτητα εάν προέρχεται από τρίτη χώρα ή άλλη χώρα της ΕΕ και ανεξάρτητα εάν η συσκευασία που εισάγεται προορίζεται προς εμπορική (πώληση) ή ίδια χρήση που σχετίζεται με την επαγγελματική δραστηριότητα του εισαγωγέα.
Σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση εισφοράς σε ΣΣΕΔ βαρύνει τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα των συσκευασιών που προορίζονται για πλήρωση στο σημείο πώλησης.
Καταστήματα/εμπορικές επιχειρήσεις οι οποίες προμηθεύονται συσκευασίες για πλήρωση στα σημεία πώλησης, έχουν την υποχρέωση να χρησιμοποιούν συσκευασίες των οποίων οι παραγωγοί συμμετέχουν σε Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης (ΣΣΕΔ) Συσκευασιών (αρ. 14 του ν. 4819/2021) και συνεπώς οφείλουν να προμηθεύονται τα υλικά αυτά από παραγωγούς οι οποίοι πληρούν τις υποχρεώσεις τους. Σε διαφορετική περίπτωση, ο νόμος προβλέπει τις σχετικές κυρώσεις (αρ. 69, παρ. 3 του ν. 4819/2021).
Διευκρινίσεις σχετικά με τον ορισμό του «υπόχρεου παραγωγού» του ν. 4819/2021
Κατόπιν ερωτημάτων από επιχειρήσεις και προς αποφυγή δυσερμηνειών και σύγχυσης στον επιχειρηματικό και εμπορικό κόσμο, διευκρινίζονται τα παρακάτω σχετικά με τον ορισμό του «υπόχρεου παραγωγού».
Σύμφωνα με το σημείο (α) της παρ. 2 του αρ. 11 του ν. 4819/2021 «Ως παραγωγός των προϊόντων της παρ. 1 νοείται: αα) κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο κατ' επάγγελμα (σσ. στο πλαίσιο της επαγγελματικής του δραστηριότητας) παράγει, αναπτύσσει, κατασκευάζει, μεταποιεί, επεξεργάζεται, πωλεί ή εισάγει τα είδη της παρ. 1 ανεξάρτητα από τη χρησιμοποιούμενη τεχνική πώλησης, συμπεριλαμβανομένης της εξ αποστάσεως σύμβασης, όπως ορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου 3 του ν. 2251/1994 (Α' 191) και διαθέτει τα προϊόντα στην ελληνική αγορά για πρώτη φορά».
Συνεπώς στην περίπτωση που κάποια επιχείρηση εισάγει στη χώρα – είτε από τρίτη χώρα είτε από άλλη χώρα της ΕΕ – προϊόντα τα οποία προορίζονται για ίδια χρήση τότε υπόχρεος παραγωγός θεωρείται η ίδια η επιχείρηση και φέρει η ίδια όλες τις υποχρεώσεις του υπόχρεου παραγωγού βάσει του νόμου, ανεξάρτητα εάν το προϊόν που εισάγεται προορίζεται προς εμπορική (πώληση) ή ίδια χρήση που σχετίζεται με την επαγγελματική δραστηριότητα του εισαγωγέα. Τα παραπάνω ισχύουν καθώς τα προϊόντα που εισάγει και διαθέτει στην αγορά – έστω και αν δεν τα μεταπωλεί ή δεν τα χρεώνει στον καταναλωτή – πρόκειται να καταστούν απόβλητο εντός της χώρας και θα πρέπει να διαχειριστούν ως τέτοιο στο μέλλον από κάποιο ΣΣΕΔ.
[Αναζήτηση για το εάν ένας παραγωγός (κατασκευαστής ή εισαγωγέας) συμμετέχει σε ΣΣΕΔ Συσκευασιών μπορεί να γίνει άμεσα στην ιστοσελίδα του ΕΟΑΝ (www.eoan.gr/ΕΘΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ/ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ/ ΕΠΙΛΕΞΤΕ: “Συσκευασίες” ή “Πλαστική Σακούλα”)]
